Brazylia

Przez większość dzikiego, pełnego przemocy i rozpusty XVIII w. w Ouro Preto pozyskiwano, dzięki katorżniczej pracy niewolników, połowę światowej produkcji złota.

Barokowe kościoły i inne dzieła sztuki sakralnej powstałe dzięki temu bogactwu, a później częściowo rozgrabione – los ten spotkał szczególnie rzeźby Aleijadinha (zob. Congonhas) – stanowią ponad połowę wszystkich zachowanych zabytków brazylijskiego dziedzictwa kulturalnego. Ouro Preto, dziś 56-tysięczne miasto, jest bez wątpienia perełką sztuki kolonialnej i nie ma sobie równych wśród pozostałych zabytkowych miast kolonialnych, rozrzuconych po terytorium stanu Minas Gerais.

Ouro Preto przewyższa inne miasta Brazylii w każdym szczególe – jednorodnością barokowej architektury, kościołami, genialnymi dziełami Aleijadinha, muzeami, sławą, zainteresowaniem turystów, świetnymi rozwiązaniami komunikacyjnymi, ekskluzywnymi sklepami i specyficznymi handlarzami ulicznymi. Najlepszym okresem do odwiedzenia Ouro Preto są suche i chłodne miesiące od marca do sierpnia.

Vila Rica de Ouro Preto (Bogate Miasto Czarnego Złota), jak pierwotnie nazywano osadę, została założona w 1711 r., w pierwszych latach gorączki złota na terenach zasobnych w największe na zachodniej półkuli złoża tego szlachetnego kruszcu. 10 lat później Vila Rica była już stolicą kapitanii Minas Gerais, a w szczytowym okresie rozwoju, w połowie XVIII w., liczyła aż 110 tys. mieszkańców (głównie niewolników) i cieszyła się sławą najbogatszego miasta w Nowym Świecie.

Pod koniec XVIII stulecia wśród mieszkańców Brazylii wzrosło niezadowolenie z powodu zależności od Portugalii. Spadające wydobycie złota i mniejsze zyski właścicieli kopalń uniemożliwiały im wywiązywanie się z wygórowanych obowiązków podatkowych wobec Portugalczyków. Wyrazem frustracji był rozwój ruchu narodowo-rewolucyjnego i cztery powstania. Pierwszym z nich była Inconfidęncia Mineira (zdrada górnicza) w 1789 r., która przeszła do historii także pod nazwą „niedyskrecji w Minas Gerais”, ponieważ przyczyną klęski była zdrada jednego z konspiratorów we wczesnej fazie tworzenia ruchu oporu. Najtragiczniejszy los spotkał przywódcę rewolty, poetę i dentystę w jednej osobie, Joaquima José da Silva Xaviera (o przydomku Tiradentes, czyli Wyrwiząb), który został poddany okrutnym torturom i poćwiartowany.

Ouro Preto położone jest na wysokości 1000 m. Gruntowne poznanie wszystkich atrakcji zajmuje przynajmniej dwa dni. Turysta powinien zwiedzać to miasto, usytuowane w dolinie pośród stromych zboczy, w mocnych butach, gdyż brukowane uliczki, biegnące pod górę, a potem w dół, wypolerował deszcz i są śliskie.